Ήταν  Σαββάτο 18 Αύγουστου ,από μικρό παιδί πάντα μετά το δεκαπενταύγουστο νιώθω ότι το καλοκαίρι βαδίζει προς το τέλος του , άλλο ένα καλοκαίρι χωρίς ερωτα , άλλα ένα καλοκαίρι με πολλούς καινούργιους φίλους .

Δυο από αυτούς ήταν ο Γιώργος με την Βικτωρία , ένα ζευγάρι που λόγο τον επαγγελματικών τους υποχρεώσεων , και της απόστασης τους γνώρισα καλά την ημέρα του γάμου .

Είναι φοβερά παιδιά με πολύ ζωντάνια και χαρά μέσα τους , τόση που την επόμενη μέρα του γάμου μετά από ένα τρελό ξενύχτη μου πρότειναν να πάμε στους καταρράκτες της Νέδας για να κάνουμε  τη φωτογράφιση τους .

Τελικά νομίζω ότι είχαν δίκιο και το αποτέλεσμα θα τους ευχαριστήσει πολύ.

Αποφάσισα να κάνω απλές εικόνες χωρίς να επέμβω πολύ στη φωτογραφία χωρίς να αλλάξω τα χρώματα και πιστεύω ότι το κατάφερα.

It was Saturday, 18th August. Since I was a child, I have always felt that summer walks to its end after the 15th August, another summer without love, another summer with lots of new friends.

Two of them were George and Victoria, a couple which because of their professional commitments and distance got in touch with them on their wedding day.

They are amazing people with  a lot of liveliness and joy inside them to such a degree that the next day of their wedding, after a crazy sitting up late, suggested going to Neda waterfalls for their shooting.

In the end, I think they were right and the outcome will bring pleasure to them.

I decided to make plain pictures, not to alter them, not to change the colours and I believe I did it.