Δεν θα σας μιλήσω ακόμα για το Παναγιώτη και τη Στέλλα , θα σας μιλήσω λίγο για εμένα που ένα ξωτικό έχει μπει μέσα στο μυαλό μου και μου έχει αλλάξει  όλη μου την διάθεση .

Όμως αναρωτιέμαι πολλές φορές τη είναι αυτό που μας κάνει πιο δημιουργικούς , η χαρά ή η λύπη !  πιο μας δίνει πιο ρομαντικές εικόνες και τι  πιο σκληρές , βουβές ,και άχρωμες .

Απάντηση δεν έχω , έχω να πω μόνο ότι αυτή τη στιγμή το ΄΄ βασανο μου ΄΄  μου έδωσε χρώμα και μελώδια στις δικές μου φωτογραφίες .

Με  Παναγιώτης με τη Στέλλα λοιπόν , είχαμε κανονίσει τη φωτογράφιση τους ένα χρόνο πριν συναντηθήκαμε πολύ λίγο , πιστεύω όμως ότι περάσαμε πολύ καλά μαζί αυτές της δυο μέρες και του ευχαριστώ πολύ για αυτό .

Να είναι πάντα ευτυχισμένοι και αγαπημένοι ……

I won’t talk to you about Panayiotis and Stella, I will talk a little bit about me, about an elf that has dwelled in my mind and has changed my whole mood.

Many times, I am wondering what makes us creative, happiness or sorrow? what gives us the most romantic moments and what the most cruel, silent and colourless ones?

I do not have an anwer for that, all I have to say that this moment “my torment” has given colour and melody to my pictures.

Panayiotis, Stella and I hd  arranged their shooting a year before we met. I believe we had a great time together those two days and I thank them a lot for that.

May always be happy and in love……