Author archives: Kostas Koromilas

εκθεση φωτογραφιας‘Iσως, καποτε να υπηρχε ζωη ‘

Με το τέλος της έκθεσης μου θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους  αυτούς που με στήριξαν ,

δεν ξέρω από που να ξεκινήσω , από τους χορηγούς μου , ΑΓΑΝ- Αριστείδη Ευστάθιου , AGREXPO – Γιώργο Γκούμα , GIORGOS coiffure – Γιώργο Βούρτσο, SPINOS-Γιώργο Σπίνο , LEFKO – Γωγώ Ψυχογιού ,

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τον τυπογράφο Ηλία Δικαίο , τον Δημήτρη Οικονόμου με τα ηχητικά ,τον Κώστα Κορδονουρη για της κορνίζες και τέλος τον Αντώνη Αναστασόπουλο για τα τυπώματα των εικόνων μου .

Ακόμα όλα τα μέσα μαζικής επικοινωνίας για την προβολή που μου έκαναν.

Τη μέρα των εγκαινίων μαζί μου ήταν ο Νικήτας ,ο Παναγιώτης ,ο Γιάννης ,ο Παναγιώτης , η Μάρθα , η Γωγώ ,ο Πέρις,ο Αλέκος και ο αδελφός μου που ήταν διπλά μου σε όλη αυτή τη προσπάθεια μου σε ευχαριστώ πολύ ,φυσικά το LUNA LOUNGE που με φιλοξένησε σε αυτήν την υπέροχη στοά.

Ακόμα θα ήθελα να πω και δυο λόγια για τον ηθικό αυτουργό αυτής της έκθεσης μου , είναι ο άνθρωπος που ήταν διπλά μου από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να κάνω αυτή την έκθεση , με συνόδεψε στα ταξίδια μου με βοήθησε στην επιλογή των εικόνων μου,  φώτισε την ημέρα των εγκαινίων μου εδίωξε το άνχος μου και ομόρφυνε τη ψυχή μου,

σε αυτόν τον άνθρωπο είναι αφιερωμένος ο τίτλος της έκθεση μου,

‘ Ίσως , κάποτε να υπήρχε ζωή’ ,

γιατί σίγουρα κάποτε ζήσαμε μια ζωή που υπήρχε όμως ακόμα ζούμε ξανά και ξανά μια νέα ζωή και ίσως να υπαρχή ακόμα χρόνος ……

σου υποκλίνομαι  μέσα από τη κάρδια μου .

 

Τέλος ευχαριστώ όλους εσάς που επισκεφτήκατε και είδατε αυτές τις εικόνες μου.Basic CMYK Basic CMYK koromilask_02 koromilask_03 koromilask_04 koromilask_05 koromilask_06 koromilask_07 koromilask_08 koromilask_09 koromilask_10 koromilask_11 koromilask_12 koromilask_13 koromilask_14 koromilask_15 koromilask_16 koromilask_17 koromilask_18 koromilask_19 koromilask_21 koromilask_22 koromilask_23 koromilask_24 koromilask_25 koromilask_26 koromilask_27 koromilask_28 koromilask_29 koromilask_30 koromilask_31 koromilask_33 koromilask_34 koromilask_35 koromilask_36 koromilask_37 koromilask_38 koromilask_39 koromilask_40 koromilask_41 koromilask_42 koromilask_43 koromilask_44 koromilask_45 koromilask_46

πλατυ μεσσηνιας“ΙΠΠΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ “

Βρέθηκα και στο πλατύ Μεσσηνίας για τους ιππικούς αγώνες .

Αλλά ο πρόεδρος του ΔΔ Πλατέως Δ.Καλαμάτας Παναγιώτης Τζαβάρας μου τα είπε όλα , και με έβγαλε από τη δύσκολη θέση να γράψω εγώ.

Μας είπε λοιπόν ο Παναγιώτης

Το Πλατύ είναι ένα όμορφο χωριό 520 κατοίκων με την απογραφή του 1991, 16 περίπου km Βορειοδυτικά της καλαματας , κτισμένο λίγο πιο περά από τις Ανατολικές όχθες του πόταμου Παμίσου . Με την νέα διοικητική διαίρεση της χωράς και την εφαρμογή των συνενώσεων το Πλατύ αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αρφανών.

Ένα από τα σημαντικότερα ενδιαφέροντα , όχι μονό του Πλατύ , αλλά ολόκληρης της Μεσσηνίας , ακόμη και της Πελοποννήσου , είναι οι ιππικοί αγώνες ,που γίνονται κάθε χρόνο ,στις 23 Απρίλιου του Αγίου  Γεωργίου.

Οι ιππικοί αυτοί αγώνες έχουν την αρχή τους σε πολύ μακρινή εποχή. Η παραδοση τους τοποθετεί στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας. Λέγεται – κατά την παράδοση – ότι στους αγώνες έπαιρναν μέρος κυρίως έφηβοι , που γυμνάζονταν στην ιππασία για να χρησιμοποιηθούν ως έφιπποι αγγελιοφόροι του αγώνα για την απελευθέρωση. Ο αγώνας είχε ήδη αρχίσει στα βουνά της Μεσσηνίας , από τον Γρηγόριο Παπαφλέσσα , πολύ πριν ακόμη υψωθεί στη Μονή της Άγιας Λαύρας η Σημαία της επανάστασης .

Οι εμπνευστές των ιππικών αγώνων , για να εξαπατήσουν τους τούρκους ισχυρίζονταν ότι οι αγώνες έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα και γίνονται στις 23 Απρίλιου , ημέρα που το χωριό έχει θρησκευτικό πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου.

Η παράδοση μας λέει ακόμη , ότι επ΄ευκαιριας του εορτασμού – του πανηγυριού και των αγώνων , συγκεντρώνονταν στο Πλατύ διάφοροι οπλαρχηγοί και ανταλλάσανε απόψεις  και γνώμης για την καλύτερη διεξαγωγή του απελευθερωτικού αγώνα.

Για να κάνουν πιο αληθοφανή τον ισχυρισμό , ότι οι αγώνες αυτοί είχανε αποκλειστικά θρησκευτικό χαρακτήρα , απένειμαν σαν έπαθλο στον πρώτο μια κουλούρα ζυμωμένη με αλεύρι , αυγά και ζάχαρη . Το βραβείο το αθλοθετούσε το εξωκκλήσι Άγιος Γεώργιος , στην περιοχή του όποιου βρίσκετε ο ιππόδρομος .

Μετά την απελευθέρωση του γένους από τον τουρκικό ζυγό , σαν ιστορικό πλέον έθιμο συνεχιστήκαν και συνεχίζονται μέχρι σήμερα οι ιππικοί αγώνες , με έπαθλο την κουλούρα μέχρι το 1910.

Από το 1919 μέχρι τι 1927 , με την φροντίδα της εκκλησιάς καθιερώνονται τρία έπαθλα , ένα ρόλοι για τον πρώτο, ένα χάλκινο για τον δεύτερο και την ιστορική κουλούρα για τον τρίτο .

Από το 1927 μέχρι τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο 1940, τους ιππικούς αγώνες ανέλαβε υπό την προστασία το Υπουργείο Γεωργίας .

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι και στα χρόνια της κατοχής το ιστορικό αυτό έθιμο δεν διακόπηκε. Οι αγώνες γίνονταν πάντοτε στις 23 Απρίλιου , παρόλους τους κινδύνους και τον φόβο των κατακτητών.

Από το1947 το Υπουργείο Γεωργίας μαζί με την Φίλιππο Ένωση , για την καλύτερη διεξαγωγή των αγώνων αποφάσισαν να χρηματοδοτούν τα πρώτα άλογα . κάποια αλλά έπαθλα συγκεντρώνονταν από τους συχωριανούς του εξωτερικού , την κοινότητα  και την εκκλησία του χωριού.

Είναι περιττό να ειπωθεί ότι κάθε χρόνο , χιλιάδες ξένων , από όλα τα μέρη της Μεσσηνίας , συγκεντρώνονται στο Πλατύ , για να προσκυνήσουν τον Άγιο Γεώργιο και να παρακολουθήσουν τους ιππικούς αγώνες.

Οι αγώνες γίνονται στο ιπποδρόμιο , ο όποιος είναι χωμάτινος δρόμος μήκους 1 χιλιόμετρου και πλάτους 10 μέτρων , ξεκινάει από το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου και φτάνει μέχρι το χωριό.

Ο Άγιος Γεώργιος από το εξωκλήσι του όποιου γίνεται η εκκίνηση των αγώνων , θεωρείται και ο προστάτης τους αναφέρεται ότι στα 200 περίπου χρόνια αγώνων δεν έχει σημειωθεί κανένα σοβαρό ατύχημα.

Σήμερα που οι τεχνολογία έχει περιορίσει την ύπαρξη αλόγων στο χωριό και την περιοχή , και ενώ όλοι περίμεναν κάποια στιγμή να σταματήσει αυτό το έθιμο , γελαστήκαν . πολλές οικογένειες του χωριού αλλά και ευρύτερα από το νόμο Μεσσηνίας έχουν αναλάβει την συντήρηση αλόγων – μάλιστα από καλές ράτσες – με μονό σκοπό να τρέξουν στους αγώνες , χωρίς να νοιάζονται για το χρηματικό έπαθλο , το όποιο συνήθως δεν καλύπτει τα έξοδα.

Έτσι πιστεύεται ότι θα συνεχίσει να υπάρχει αυτό το όμορφο έθιμο το μοναδικό ίσως στην Πελοπόννησο με τόσο μεγάλη διάρκεια στο χρόνο.fgfg 1 fgfg 2 fgfg 3 fgfg 4 fgfg 5

pre wedding” Πορτραιτο Γαμου ”

Ο Γιάννης και η Δήμητρα παντρεύονται στις 23 ιουνίου και ετσι αποφασίσαμε να κάνουμε μια συνάντηση για εικόνες πριν το γαμο τους .

Με ακολούθησαν σε ένα πολύ αγαπιμένο μου μερος, τα Αλτομυρά, ένα χωριο χωμένο στα βουνά του ταυγέτου.

Πέρασα ένα πολύ ομορφο απογευμα με την ευχάριστη παρέα των παιδιών, περπατώντας στη φύση που μου αρέσει πολύ.

Τους ευχαριστώ τόσο γι’αυτό, όσο και για τις ωραίες εικόνες που μου χάρισαν..kghgf 1 kghgf 2 kghgf 3 kghgf 4 kghgf 5 kghgf 6 kghgf 7 kghgf 8

Martha Moreleon Master Latin Band

Για άλλη μια φορά η Martha Moreleon μας ταξίδεψε με χρώματα μουσικής σε ένα κόσμο μακριά από εμάς …

Την ευχαριστούμε πολύ για αυτό.

Μαζί με αυτήν όμως θα ήθελα να ευχαριστήσω και το Louna Lounge που με προσκάλεσε να καλύψω αυτό το μουσικό γεγονός, ήταν βραδύ που δεν θα ξεχάσουμε τις μουσικές από διάφορα μέρη του κόσμου από την banda  τις Marthas .Επίσης προσωπικά μέσα από αυτό το κείμενο θα ήθελα να ευχαριστήσω τα παιδιά από την greatway που με αντέχουν όλα αυτά τα χρόνια και μου δημιουργούν  αυτό το όμορφο site που σας παρουσιάζω σήμερα ..

Σας ευχαριστώ πολύ όλους.emartha_02 emartha_03 emartha_04 emartha_05 emartha_06 emartha_07 emartha_08 emartha_09 emartha_10 emartha_11 emartha_12 emartha_13 emartha_14 emartha_15

luna loungeNalyssa Green

Θα ήθελα να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά το luna lounge που μου έδωσε την ευκαιρία να δημιουργήσω εικόνες μέσα από ένα live.

Ήταν μια μοναδική βραδιά με μελωδίες εικόνες και χρώματα , και την Nalyssa Green να μας εντυπωσιάζει  με την χροιά της φωνής της .

Ευχαριστώ και πάλι .enalisa_02 enalisa_03 enalisa_04 enalisa_05 enalisa_06 enalisa_07 enalisa_08 enalisa_09 enalisa_10 enalisa_11 enalisa_12 enalisa_13 enalisa_14 enalisa_15 enalisa_16 enalisa_17 enalisa_18

ELITE CITY RESORTΠαναγιωτης και Στελλα

Δεν θα σας μιλήσω ακόμα για το Παναγιώτη και τη Στέλλα , θα σας μιλήσω λίγο για εμένα που ένα ξωτικό έχει μπει μέσα στο μυαλό μου και μου έχει αλλάξει  όλη μου την διάθεση .

Όμως αναρωτιέμαι πολλές φορές τη είναι αυτό που μας κάνει πιο δημιουργικούς , η χαρά ή η λύπη !  πιο μας δίνει πιο ρομαντικές εικόνες και τι  πιο σκληρές , βουβές ,και άχρωμες .

Απάντηση δεν έχω , έχω να πω μόνο ότι αυτή τη στιγμή το ΄΄ βασανο μου ΄΄  μου έδωσε χρώμα και μελώδια στις δικές μου φωτογραφίες .

Με  Παναγιώτης με τη Στέλλα λοιπόν , είχαμε κανονίσει τη φωτογράφιση τους ένα χρόνο πριν συναντηθήκαμε πολύ λίγο , πιστεύω όμως ότι περάσαμε πολύ καλά μαζί αυτές της δυο μέρες και του ευχαριστώ πολύ για αυτό .

Να είναι πάντα ευτυχισμένοι και αγαπημένοι ……

 

I won’t talk to you about Panayiotis and Stella, I will talk a little bit about me, about an elf that has dwelled in my mind and has changed my whole mood.

Many times, I am wondering what makes us creative, happiness or sorrow? what gives us the most romantic moments and what the most cruel, silent and colourless ones?

I do not have an anwer for that, all I have to say that this moment “my torment” has given colour and melody to my pictures.

Panayiotis, Stella and I hd  arranged their shooting a year before we met. I believe we had a great time together those two days and I thank them a lot for that.

May always be happy and in love……

gpanstel_00 gpanstel_01 gpanstel_02 gpanstel_03 gpanstel_04 gpanstel_05 gpanstel_06 gpanstel_07 gpanstel_08 gpanstel_09 gpanstel_10 gpanstel_11 gpanstel_12 gpanstel_13 gpanstel_14 gpanstel_15 gpanstel_16 gpanstel_17 gpanstel_18 gpanstel_19 gpanstel_20 gpanstel_21 gpanstel_22 gpanstel_23 gpanstel_24 gpanstel_25 gpanstel_26 gpanstel_27 gpanstel_28 gpanstel_29 gpanstel_30 gpanstel_31 gpanstel_32

Δημητρης Αγγελος

Μια βάπτιση από το χτες .

Τον Δημήτρη- Άγγελο τον βαπτίσαμε στις 19 Αύγουστου ωστόσο τώρα αποφάσισα να δείτε τις φωτογραφίες του .

Άκουσα κάτι πολύ όμορφο σήμερα  , ένα παιδί δημιουργείται με αγάπη και πάθος , έρχεται στη ζωή με πόνο και μεγαλώνει με αγχος και αγωνιά , νομίζω ότι ταίριαζε απόλυτα και σε αυτή την οικογένεια .

Ο Παναγιώτης με τη Σόφια μου ζήτησαν να είμαι μαζί τους σε μια τόσο σημαντική ημέρα της ζωή τους τόσο δική τους όσο και του μικρού Δημήτρη – Άγγελου .

Τους ευχαριστώ πολύ για αυτό.

 

A baptism from yesterday.

Dimitris-Agelos was baptized at 19th August although now I decide to show you my pictures.

I heard something nice today, a child is created with love and passion, comes to life with pain and grow up with angst and agony, I think that is totally suitable for this family.

Panagiotis and Sofia asked to be with them in such a special day of their lives, not only for them but for little Dimitris-Agelos also.

Many thanks for that.bdimiagg_02 bdimiagg_03 bdimiagg_04 bdimiagg_05 bdimiagg_06 bdimiagg_07 bdimiagg_08 bdimiagg_09 bdimiagg_10 bdimiagg_11 bdimiagg_12 bdimiagg_13 bdimiagg_14 bdimiagg_15 bdimiagg_16 bdimiagg_17 bdimiagg_18 bdimiagg_19 bdimiagg_20 bdimiagg_21 bdimiagg_22

καταρρακτες της ΝεδαςΓιωργος & Βικτωρια

Ήταν  Σαββάτο 18 Αύγουστου ,από μικρό παιδί πάντα μετά το δεκαπενταύγουστο νιώθω ότι το καλοκαίρι βαδίζει προς το τέλος του , άλλο ένα καλοκαίρι χωρίς ερωτα , άλλα ένα καλοκαίρι με πολλούς καινούργιους φίλους .

 

Δυο από αυτούς ήταν ο Γιώργος με την Βικτωρία , ένα ζευγάρι που λόγο τον επαγγελματικών τους υποχρεώσεων , και της απόστασης τους γνώρισα καλά την ημέρα του γάμου .

Είναι φοβερά παιδιά με πολύ ζωντάνια και χαρά μέσα τους , τόση που την επόμενη μέρα του γάμου μετά από ένα τρελό ξενύχτη μου πρότειναν να πάμε στους καταρράκτες της Νέδας για να κάνουμε  τη φωτογράφιση τους .

Τελικά νομίζω ότι είχαν δίκιο και το αποτέλεσμα θα τους ευχαριστήσει πολύ.

Αποφάσισα να κάνω απλές εικόνες χωρίς να επέμβω πολύ στη φωτογραφία χωρίς να αλλάξω τα χρώματα και πιστεύω ότι το κατάφερα.

It was Saturday, 18th August. Since I was a child, I have always felt that summer walks to its end after the 15th August, another summer without love, another summer with lots of new friends.

Two of them were George and Victoria, a couple which because of their professional commitments and distance got in touch with them on their wedding day.

They are amazing people with  a lot of liveliness and joy inside them to such a degree that the next day of their wedding, after a crazy sitting up late, suggested going to Neda waterfalls for their shooting.

In the end, I think they were right and the outcome will bring pleasure to them.

I decided to make plain pictures, not to alter them, not to change the colours and I believe I did it.

ggioagg_00 ggioagg_01 ggioagg_02 ggioagg_03 ggioagg_04 ggioagg_05 ggioagg_06 ggioagg_07 ggioagg_08 ggioagg_09 ggioagg_10 ggioagg_11 ggioagg_12 ggioagg_13 ggioagg_14 ggioagg_15 ggioagg_16 ggioagg_17 ggioagg_18 ggioagg_19 ggioagg_20 ggioagg_21 ggioagg_22 ggioagg_23 ggioagg_24 ggioagg_25 ggioagg_26 ggioagg_27 ggioagg_28 ggioagg_29 ggioagg_30 ggioagg_31 ggioagg_32 ggioagg_33 ggioagg_34