Πολλές εικόνες αλλά και πολλά συναισθήματα , αφού νιώθω ότι έχω πλησιάσει πολύ κοντά στην λέξη άθεος .

Όμως σήμερα είδα πάλι την δύναμη της πιστής μας και τη δύναμη που έχουμε εμείς μέσα μας για αυτή……

Με την ευκαιρία ο γέροντας μου  Αρχιμανδρίτης Θεόκλητος μου είπε δυο λόγια για την ημέρα …

Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια τελέσθηκε η εορτη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην πανηγυρίζουσα παλαιά και ιστορική Ιερά Μονή Βουλκάνου Μεσσηνίας.

Η ευλάβεια των Μεσσηνίων για την Μεγαλόχαρη έχει διαμορφώσει ιδαίτερο λατρευτικό τυπικό κατά την ημέρα της πανηγύρεως αυτής. Στην ιερά Μονή, ως πολύτιμος θησαυρός φυλάσσεται η ιερά και θαυματουργός Εικών της Παναγίας της Βουλκανιώτισσας. Μικρή σε μέγεθος, άλλά τεράστια σε πνευματική αξία, τόσο για τους πατέρες της Ιεράς Μονής, όσο και για όλους τους Μεσσηνίους.

Η σημερινή Μονή του Βουλκάνου είναι η νέα Μονή, αφού η πρώτη η παλαία, ευρίσκεται στην κορυφή του όρους Ιθώμη, κτισμένη έπάνω στον αρχαίο Ναό του Ιθωμάτα Διός. Εκεί κατά τόν 8 αιώνα, κατά την παράδοση, βρέθηκε θαυματουργικώς η είκονα της Παναγίας μας. Έτσι κτίσθηκε η πρώτη Μονή πού σήμερα ονομάζεται “Καθολικόν”.

Στο Καθολικό, τελείται κατά την παραμονή της εορτής, ολονύκτιος Αγρυπνία από τους Πατέρες της Μονής, κατά την διάρκεια της οποίας πλήθος κόσμου ανεβαίνει στο παλαιό Μοναστήρι με τα πόδια προκειμένου να προσκυνήσει τη χάρι Της στο τόπο πού βρέθηκε. Το πρωί, μετά το πέρας της Αγρυπνίας η ιερά Εικόνα κατέρχεται από το παλαιό Μοναστήρι , προς το κάτω το νεότερο εν ενεργεία, όπου την υποδέχονται ο Σεβ. Μητροπολίτης, ο Καθηγούμενος με τους Πατέρες της Μονής, οι Αρχές του Νομού και πλήθος κόσμου. Κατόπιν εισοδεύται η ιερά Εικόνα στο Ναό της Μονής και αρχίζει η κατανυκτική θεία Λειτουργία.

Το εσπέρας της παραμονής, και στο κάτω Μοναστήρι, τελείται Μεγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, όπου ψάλλονται στον προαύλειο χώρο της Μονής τα Εγκώμια της Θεοτόκου και περιφέρεται ο Επιτάφιος Αυτής.

Εφέτος κατά τον Εσπερινό χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μαρεώτιδος κ. Γαβριήλ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ενώ κατά τη Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ Χρυσόστομος.

Πρωταγωνιστές ήταν οι μαθητές της ΣΤ’ τάξης  ενώ τη σκηνοθεσία την είχε κάνει η Εύη Δημητρoπούλου  εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής –σκηνοθέτης ,

Ακόμα συντελεστές ήταν ο Φοίβος Σοφικίτης που βοήθησε στα σκηνικά και τα κουστούμια , Βέρα Στραβοπόδη στην διδασκαλία των τραγουδιών και ο Φώτης Μπερδεκλης δάσκαλος  .

βρισκόμενος  εκεί και βλέποντας την προσπάθεια αυτόν των μικρών ηθοποιών, μονό δέος μπορούσες  να νιώεις .

Πράγματι  ζωντάνεψαν τον αρχαίο αυτόν χώρο με της φωνές και τα τραγούδια τους.

Συγχαρητήρια σε όλους που βρέθηκαν εκεί……

Ξεκινήσαμε με το δίπλωμα τις σαΐτας, ύστερα  με το φτιάξιμο του μπαρουτιού και τέλος με το γέμισμα.

Όλα αυτά έγιναν στο σπίτι του Σταύρου και με την επίβλεψη του επίτιμουκαπετάνιου , του Αντώνη.Όταν έφτασε Μεγάλη Παρασκευή με τον επιταφιο εγιναν η πρωτες δοκιμές από όλα τα μπουλούκια στην πλατεία τις Μεσσήνης.

Την Κυριακή του Πάσχα στο πατρικό του καπετάνιου άρχισε να μαζεύεται το μπουλούκι .

Η γιαγιά  τους μού είπε ότι από 5 χρονών έδενε το κεφάλι  σε βρεγμένες σαΐτες,  έχοντας το σπίτι του καπετάνιου μια ιστορία από το 1934 που πήγαιναν με το φορτηγό του Πολυδούρη και έριχναν στον Αη Γιάννη.

Επίσης, μου είπε πως  ο μύθος λέει ότι οι πρώτες σαΐτες έγιναν με καλάμια και τις χρησιμοποιούσαν για να φοβερίσουν το ιππικό του Ιβραημ στη μάχη της Βέργας .

Έπειτα ,  έγινε οι μοιρασιά ,όπου  κάθε ένας με το σακούλι του περνούσε τελετουργικά  από τον καπετάνιο και έπαιρνε τις σαΐτες του. Οι μοιρασιά δίκαιη  και για  τα 8 άτομα του μπουλουκιού  από τον οκτάχρονο Γιώργο  μέχρι τον καπετάνιο που ακολουθεί το έθιμο 40 χρόνια.

Ακολούθησε ο σαϊτοπόλεμος (όπως αποκαλείται ) έγινε στο μετόχι του Βουλκάνου.

Ευχαριστώ πολύ.

Από νωρίς το απόγευμα η νυχτιά φάνταζε υπέροχη ,τελικά ήταν καταπληκτική .

Ο Tonino για τρίτη συνεχή φορά στο Luna Lounge μας κατέπληξε .

Τραγούδι, χορος ,μουσική !!!!!! ποτάρες , ποτάρες να δουν τα μάτια σας , αλλά αυτό έγινε εχθές σήμερα ας μείνουμε με την ανάμνηση της εικόνας .

Εύχομαι να σας ταξιδέψω λίγο σε αυτήν την φοβερή μουσική βραδιά

Ευχαριστώ θερμά το Luna Lounge για αυτή τη χαρά …….και όπως λέει και ο Περης «όλα τα καλά»

Μια υπέροχη παράσταση γεμάτη χορό, μουσική , και φυσικά πώς να λείπει το συναίσθημα από αυτή τη βράδια ……

Συγχαρητήρια για άλλη μια φορά στη σχολή χορού Vive Bailando.

δεν ξέρω από που να ξεκινήσω , από τους χορηγούς μου , ΑΓΑΝ- Αριστείδη Ευστάθιου , AGREXPO – Γιώργο Γκούμα , GIORGOS coiffure – Γιώργο Βούρτσο, SPINOS-Γιώργο Σπίνο , LEFKO – Γωγώ Ψυχογιού ,

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τον τυπογράφο Ηλία Δικαίο , τον Δημήτρη Οικονόμου με τα ηχητικά ,τον Κώστα Κορδονουρη για της κορνίζες και τέλος τον Αντώνη Αναστασόπουλο για τα τυπώματα των εικόνων μου .

Ακόμα όλα τα μέσα μαζικής επικοινωνίας για την προβολή που μου έκαναν.

Τη μέρα των εγκαινίων μαζί μου ήταν ο Νικήτας ,ο Παναγιώτης ,ο Γιάννης ,ο Παναγιώτης , η Μάρθα , η Γωγώ ,ο Πέρις,ο Αλέκος και ο αδελφός μου που ήταν διπλά μου σε όλη αυτή τη προσπάθεια μου σε ευχαριστώ πολύ ,φυσικά το LUNA LOUNGE που με φιλοξένησε σε αυτήν την υπέροχη στοά.

Ακόμα θα ήθελα να πω και δυο λόγια για τον ηθικό αυτουργό αυτής της έκθεσης μου , είναι ο άνθρωπος που ήταν διπλά μου από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να κάνω αυτή την έκθεση , με συνόδεψε στα ταξίδια μου με βοήθησε στην επιλογή των εικόνων μου,  φώτισε την ημέρα των εγκαινίων μου εδίωξε το άνχος μου και ομόρφυνε τη ψυχή μου,

σε αυτόν τον άνθρωπο είναι αφιερωμένος ο τίτλος της έκθεση μου,

‘ Ίσως , κάποτε να υπήρχε ζωή’ ,

γιατί σίγουρα κάποτε ζήσαμε μια ζωή που υπήρχε όμως ακόμα ζούμε ξανά και ξανά μια νέα ζωή και ίσως να υπαρχή ακόμα χρόνος ……

σου υποκλίνομαι  μέσα από τη κάρδια μου .

Τέλος ευχαριστώ όλους εσάς που επισκεφτήκατε και είδατε αυτές τις εικόνες μου.

Το Πλατύ είναι ένα όμορφο χωριό 520 κατοίκων με την απογραφή του 1991, 16 περίπου km Βορειοδυτικά της καλαματας , κτισμένο λίγο πιο περά από τις Ανατολικές όχθες του πόταμου Παμίσου . Με την νέα διοικητική διαίρεση της χωράς και την εφαρμογή των συνενώσεων το Πλατύ αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αρφανών.

Ένα από τα σημαντικότερα ενδιαφέροντα , όχι μονό του Πλατύ , αλλά ολόκληρης της Μεσσηνίας , ακόμη και της Πελοποννήσου , είναι οι ιππικοί αγώνες ,που γίνονται κάθε χρόνο ,στις 23 Απρίλιου του Αγίου  Γεωργίου.

Οι ιππικοί αυτοί αγώνες έχουν την αρχή τους σε πολύ μακρινή εποχή. Η παραδοση τους τοποθετεί στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας. Λέγεται – κατά την παράδοση – ότι στους αγώνες έπαιρναν μέρος κυρίως έφηβοι , που γυμνάζονταν στην ιππασία για να χρησιμοποιηθούν ως έφιπποι αγγελιοφόροι του αγώνα για την απελευθέρωση. Ο αγώνας είχε ήδη αρχίσει στα βουνά της Μεσσηνίας , από τον Γρηγόριο Παπαφλέσσα , πολύ πριν ακόμη υψωθεί στη Μονή της Άγιας Λαύρας η Σημαία της επανάστασης .

Οι εμπνευστές των ιππικών αγώνων , για να εξαπατήσουν τους τούρκους ισχυρίζονταν ότι οι αγώνες έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα και γίνονται στις 23 Απρίλιου , ημέρα που το χωριό έχει θρησκευτικό πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου.

Η παράδοση μας λέει ακόμη , ότι επ΄ευκαιριας του εορτασμού – του πανηγυριού και των αγώνων , συγκεντρώνονταν στο Πλατύ διάφοροι οπλαρχηγοί και ανταλλάσανε απόψεις  και γνώμης για την καλύτερη διεξαγωγή του απελευθερωτικού αγώνα.

Για να κάνουν πιο αληθοφανή τον ισχυρισμό , ότι οι αγώνες αυτοί είχανε αποκλειστικά θρησκευτικό χαρακτήρα , απένειμαν σαν έπαθλο στον πρώτο μια κουλούρα ζυμωμένη με αλεύρι , αυγά και ζάχαρη . Το βραβείο το αθλοθετούσε το εξωκκλήσι Άγιος Γεώργιος , στην περιοχή του όποιου βρίσκετε ο ιππόδρομος .

Μετά την απελευθέρωση του γένους από τον τουρκικό ζυγό , σαν ιστορικό πλέον έθιμο συνεχιστήκαν και συνεχίζονται μέχρι σήμερα οι ιππικοί αγώνες , με έπαθλο την κουλούρα μέχρι το 1910.

Από το 1919 μέχρι τι 1927 , με την φροντίδα της εκκλησιάς καθιερώνονται τρία έπαθλα , ένα ρόλοι για τον πρώτο, ένα χάλκινο για τον δεύτερο και την ιστορική κουλούρα για τον τρίτο .

Από το 1927 μέχρι τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο 1940, τους ιππικούς αγώνες ανέλαβε υπό την προστασία το Υπουργείο Γεωργίας .

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι και στα χρόνια της κατοχής το ιστορικό αυτό έθιμο δεν διακόπηκε. Οι αγώνες γίνονταν πάντοτε στις 23 Απρίλιου , παρόλους τους κινδύνους και τον φόβο των κατακτητών.

Από το1947 το Υπουργείο Γεωργίας μαζί με την Φίλιππο Ένωση , για την καλύτερη διεξαγωγή των αγώνων αποφάσισαν να χρηματοδοτούν τα πρώτα άλογα . κάποια αλλά έπαθλα συγκεντρώνονταν από τους συχωριανούς του εξωτερικού , την κοινότητα  και την εκκλησία του χωριού.

Είναι περιττό να ειπωθεί ότι κάθε χρόνο , χιλιάδες ξένων , από όλα τα μέρη της Μεσσηνίας , συγκεντρώνονται στο Πλατύ , για να προσκυνήσουν τον Άγιο Γεώργιο και να παρακολουθήσουν τους ιππικούς αγώνες.

Οι αγώνες γίνονται στο ιπποδρόμιο , ο όποιος είναι χωμάτινος δρόμος μήκους 1 χιλιόμετρου και πλάτους 10 μέτρων , ξεκινάει από το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου και φτάνει μέχρι το χωριό.

Ο Άγιος Γεώργιος από το εξωκλήσι του όποιου γίνεται η εκκίνηση των αγώνων , θεωρείται και ο προστάτης τους αναφέρεται ότι στα 200 περίπου χρόνια αγώνων δεν έχει σημειωθεί κανένα σοβαρό ατύχημα.

Σήμερα που οι τεχνολογία έχει περιορίσει την ύπαρξη αλόγων στο χωριό και την περιοχή , και ενώ όλοι περίμεναν κάποια στιγμή να σταματήσει αυτό το έθιμο , γελαστήκαν . πολλές οικογένειες του χωριού αλλά και ευρύτερα από το νόμο Μεσσηνίας έχουν αναλάβει την συντήρηση αλόγων – μάλιστα από καλές ράτσες – με μονό σκοπό να τρέξουν στους αγώνες , χωρίς να νοιάζονται για το χρηματικό έπαθλο , το όποιο συνήθως δεν καλύπτει τα έξοδα.

Έτσι πιστεύεται ότι θα συνεχίσει να υπάρχει αυτό το όμορφο έθιμο το μοναδικό ίσως στην Πελοπόννησο με τόσο μεγάλη διάρκεια στο χρόνο.

Την ευχαριστούμε πολύ για αυτό.

Μαζί με αυτήν όμως θα ήθελα να ευχαριστήσω και το Louna Lounge που με προσκάλεσε να καλύψω αυτό το μουσικό γεγονός, ήταν βραδύ που δεν θα ξεχάσουμε τις μουσικές από διάφορα μέρη του κόσμου από την banda  τις Marthas .Επίσης προσωπικά μέσα από αυτό το κείμενο θα ήθελα να ευχαριστήσω τα παιδιά από την greatway που με αντέχουν όλα αυτά τα χρόνια και μου δημιουργούν  αυτό το όμορφο site που σας παρουσιάζω σήμερα ..

Σας ευχαριστώ πολύ όλους.